Onze eerste Tantra workshop samen…

 

Eeeiiindelijk zijn mijn lief en ik naar onze eerste Tantra workshop geweest. Want ja, is dit echt wel wat voor ons? En wat gaan we daar dan aantreffen? Nu is de keuze in het oosten des lands niet heel overweldigend, en toen we een leuke gevonden hadden werd ik geveld door buikgriep waardoor het nog eens een maand werd uitgesteld. Maar vorige week was het dan toch zover, en we zijn enthousiast! In deze blog vertel ik je alles over onze ervaring en de effecten die het gehad heeft op onze kersverse relatie.

“In een veilige setting kun je bij ons je vrouwelijke en mannelijke energie verkennen op de dansvloer. Hoe doe jij dat: verbinden met je jezelf en de ander? Doe mee en kom oefenen in leiding nemen en loslaten, jezelf overgeven aan de ander.”

Zo luidde de aankondiging van de workshop Tantrische dans van Tantric heart, op Landgoed Algoed in Enschede.
Waar mijn vriend het moeilijk vind om de leiding te nemen vind ik het lastig om de controle los te laten en volledig in de overgave te gaan. Maar tegelijkertijd voelen we beide een diep verlangen om die tegenpolen te verkennen. Deze workshop klonk voor ons dus zowel intrigerend als uitdagend. Vooraf had ik Tantric heart een mailtje gestuurd of het okay was dat wij alleen met elkaar zouden dansen. Naast dat we gingen om onze relatie te verdiepen, voel ik bij mezelf ook nog een blokkade om door onbekende mannen aangeraakt te worden. Dat is misschien iets om in een andere workshop aan te pakken, maar nu nog niet.
“Oh…moeten we dan dansen?”
We keken dus uit naar deze workshop maar vonden het tegelijkertijd heel spannend. Het was niet alleen onze eerste tantra workshop samen, het was ook de eerste keer dat we samen zouden dansen. Nu ben ik zelf gek op dansen, ik doe het al mijn hele leven en kan me er helemaal in verliezen. Maar mijn vriend….mwah not so much :p
Een beetje zenuwachtig waren we dus wel. Helemaal omdat we de avond ervoor ons eerst meningsverschil hadden gehad en dat nog een beetje tussen ons inhing.
Okay dan helemaal eerlijk, ik was niet alleen zenuwachtig, op de avond zelf was het meer frisse tegenzin. Waarschijnlijk ook een vorm van weerstand die mijn innerlijke criticus opgooit wanneer die uit zijn comfortzone moet. Maar wat zijn we blij dat we toch gegaan zijn…
Leiden en overgave
En toen moest mijn lief er toch echt aan geloven; we gingen dansen. De vrouwen kregen als eerste de leiding. Ha! Makkie :p Voor 3 nummers lang mocht ik met mijn partner doen wat ik wou. In dit geval was hem überhaupt aan het dansen te krijgen al een uitdaging. Waar ik me in het begin alleen maar wat onwennig voelde kreeg ik hem bijna niet van zijn plaats af. Het was mooi om te zien hoe hij zich steeds meer op zijn gemak ging voelen en langzaamaan losser werd.
Toen was het zijn beurt om te leiden, en die van mij om te volgen. Waar we in de vorige rollen nog heel bekend waren was dit nieuw. Ik merkte bij mezelf voortdurend de aandrang om lekker mijn eigen ding te blijven doen. Niet eens zozeer vanuit een leidinggevende rol, maar gewoon omdat ik het lekker vind om te dansen. Tegelijkertijd was ik me er ook van bewust dat ik Luc zo niet de kans gunde om zijn leidinggevende capaciteiten te ontdekken. Of ik maakte het hem op zijn minst moeilijker. Ik besloot bewuster los te laten, volledig in de overgave te gaan.
Meer verbinding, minder denken
De volgende uitdaging kwam om meer in het moment te zijn. Als ik me met mijn lichaam over kan geven aan de bewegingen van mijn partner, wil nog niet zeggen dat mijn hoofd het daar mee eens is.
Ik merkte bij mezelf op hoe ik voortdurend vooruitdacht. “Ik zou het fijn vinden als hij straks dit of dat doet” of “Dit pasje ken ik nu wel, hopelijk bedenkt hij straks wat nieuws.” Of zelfs nog verder vooruit “Als ik straks weer mag leiden ga ik de macarena doen :p” Hierdoor was ik veel minder in staat om volledig van zijn aanraking en mijn lichaam in dat moment te genieten. Iets wat voor veel mensen ook tijdens seks herkenbaar zal zijn.
Naarmate de avond vorderde kregen we in beide rollen steeds meer de smaak te pakken. Tijdens de laatste nummers besloot ik dat ik nog meer wou loslaten door een blinddoek dragen. En hoewel ik het eerst zag als ‘just good fun’ bracht het me het mooiste inzicht van de avond.
Ik vertrouw Luc helemaal, maar op het moment dat ik volledig aan hem overgeleverd was, was het toch wel spannend of ik niet tegen een andere danser op zou botsen of zou struikelen. Keer op keer vertelde ik mezelf dat hij dat echt niet zou laten gebeuren, en was ik bereid meer los te laten en te vertrouwen.
Op sommige momenten bevonden we ons in onze bubble, zoals Luc het noemt. Omgeving en tijd lijken te vervagen en we gaan helemaal op in onszelf, in elkaar, elkaars lichaam, de dans. Helemaal in het hier en nu. Een concept wat ik tijdens zitmeditatie maar ingewikkeld vind, maar wat tijdens dansen als vanzelf gaat.
Soms voelde ik de opwelling om ineens te gaan springen, te huppelen, ongeacht of het ritme van de muziek het toeliet voelde ik me in deze groep vrij genoeg om daar gehoor aan te geven. Alles mag en alles kan.
Een heerlijke avond dus
Ik miste alleen wat theoretische informatie. Hoewel we er inmiddels echt wel achter zijn dat je Tantra niet met woorden leert, zijn Luc en ik allebei kennisjunkies. En misschien was een kleine uitleg vooraf over de herkomst van Shiva en Shakti of de Tantra visie op hoe mannelijke en vrouwelijke energie zich in beide geslachten manifesteert voor ons wel fijn geweest.
Uiteindelijk gaat tantra toch met name om de ervaring en dit voelde voor ons beide als een soort ieniemienie vakantie waar we even helemaal weg waren, en met een nieuwe verbinding en nog meer liefde voor elkaar weer thuis kwamen.
We hebben de smaak dus te pakken, op 15 mei is gaan we bij Tantric Heart de Tantrische massageworkshop doen. We zijn heel benieuwd 🙂

Write a comment